در قلب پاک او

خدا یا کمکم کن ...

niloofaresabz — Sat, 10 Jun 2006 20:39:44 GMT

خان ننه

خان ننه،هاياندا قالدين مادر بزرگ، کجا ماندي

بله باشيوا دولانيم الهي دورسرت بگردم

نجه من سني ايتيرديم ! چطور من تو را گم کردم وازدستت دادم

دا سنين تايين تاپيلماز ديگر مثل تو پيدا نمي شود

سن اولن گون ، عمه گلدي روزي که تو فوت کردي عمه آمد

مني گتدي آيري کنده من را به ده ديگري برد

من اوشاق، نه آنليايديم؟ من بچه بودم چه ميفهميدم؟

باشيمي قاتيب اوشاقلار بچه ها سرم را گرم کرده بودند

نچه جون من اوردا قالديم. چند روزي را من در آنجا ماندم

قاييديب گلنده ،باخديم موقع برگشت ديدم

يريوي ييغيشتيريبلار جايت را جمع کرده اند

نه اوزون و نه يرين وار نه خودت هستي و نه جايت هست

«هاني خان ننه م؟» سوروشدوم پرسيدم کجاست مادر بزرگم ؟

دديلر که: خان ننه ني گفتند که مادر بزرگ را

آپاريبلار کربلايه برده اند به کربلا

که شفاسين اوردان آلسين که شفايش را از آنجا بگيرد

سفري اوزون سفردير سفرش سفري طولاني است

بير ايکي ايل چکر گلينجه يکي دو سالي تا بازگشتش طول ميکشد

نجه آغليرام،يانيخلي چه با سوز وگداز گريه مي کنم

نچه جون اله چيغيرديم چند روزي اينقدر جيغ کشيدم

که سسيم،سينم توتولدي که صدا و سينه ام گرفت

او،من اولما سام يانيندا اگه من پيش اون نباشم

اوزي هچ يره گدنمز هيچ جايي تنهايي نمي تونه بره

بو سفر نولوبدي ، من سيز در اين سفر چه شده که بدون من

اوزي تک قويوب گديبدي؟ خودش تنهايي رفته

هاميدان آجيخ ادر کن از دست همه قهر کردم

هامييا آجيخلي باخديم به همه با عصبانيت نگاه کردم

سونرا باشلاديم که :من ده بعد شروع کردم به اينکه من هم ميخواهم

گديرم اونون دالينجا به دنبال او بروم

دديلر :سنين کي تز دير گفتند:براي تو زود است

امامين مزاري اوسته- به مزار امام

اوشاغي آپارماق اولماز بچه را نمي برند

سن اوخي ،قرآني تز چيخ تو قرآن را زود بخوان وتمام کن

سن اوني چيخينجا بلکه بلکه تا وقتي که تو آن را تمام کردي

گله خان ننه سفردن مادربزرگ از سفر باز گردد

تله سيک ، راوانلاماقدا با عجله در خواندن وحفظ قرآن

اوخويوب قرآني چيخديم آن را خواندم و به پايان رساندم

که يازيم سنه : گل ايندي که بنويسم به تو: حالا بيا

داها چيخميشام قرآني ديگر قرآن را ختم کرده ام

منه سوقت آل گلنده موقع آمدن براي من سوغاتي بياور

آما هر کاغذ يازاندا اما هر کاغذي که مي نوشتم

آقامين گوزي دولاردي چشمان پدرم پر اشک ميشد

سنده کي گليب چيخمادين تو هم که ديگر نيامدي

نچه ايل بو اتظارلا چند سالي با اين انتطار

گوني ،هفته ني سايارديم روز شماري و هفته شماري مي کردم

تا ياواش- ياواش گوز آچديم تا يواش يواش که بزرگ شدم

آنلاديم که ، سن اولوپسن ! فهميدم که تو مردي

بيله بيلميه هنوز دا خود دانسته و ندانسته هنوز هم

اوره گيمده بير ايتيک وار در دل خود گمشدهاي دارم

گوزوم آختارار هميشه چشمم هميشه دنبال چيزيه

نه ياماندي بو ايتيک لر چقدر اين گمشده ها عذاب آورند

خان ننه جانيم ، نوليدي مادر بزرگ اي جان من چه ميشد

سني بير ده من تاپايديم تو را دوباره پيدا مي کردم

او آياقلار اوسته ، بيرده دوباره روي پاهايت

دوشه نيب بير آغلايايديم مي افتادم و گريه مي کردم

قولي حلقه سالميش ايپ تک دستانم را مانند طنابي به دور

او آياغي باغليايديم پاهايت مي بستم

که داها گدنميه ايديدن که ديگر نمي توانستي بروي

گجه لر ياتاندا ، سن ده شبها موقع خواب، وقتي با تو مي خوابيدم

مني قوينووا آلاردين من را بغل مي کردي

نجه باغريوا باساردين و چطور خوب مرا در آغوش خود

مي فشردي

قولون اوسته گاه سالاردين گاهي هم روي دستهايت مي انداختي

آخي دنياني آتار کن با بي خبري از دنيا

ايکيميز شيرين ياتارديق هردو چه شيرين ميخوابيديم

يوخودا (لولي ) آتار کن در خواب وقتي جايم را خيس ميکردم

سني من بلشديررديم تو را هم کثيف ميکردم

niloofaresabz — Sat, 10 Jun 2006 20:17:40 GMT

سللم خوبید

niloofaresabz — Thu, 08 Jun 2006 12:34:28 GMT

با سلام

7 تا عکس متحرک خوشگل و خیلی با مزه

بدو بیا همه جور عکس اومد !

niloofaresabz — Wed, 07 Jun 2006 21:37:18 GMT

بدون شرح بابا ...

niloofaresabz — Wed, 07 Jun 2006 21:23:54 GMT

عکسهای بدون شرح

...

عاتکه

مرسی

با سلام

niloofaresabz — Wed, 07 Jun 2006 20:11:56 GMT

---------------------------٫٫٫٫٫٫٫٫٫ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ---------------------------

*******************************************************

پاتوق شده اينجا ببين چه خبر ؟

niloofaresabz — Wed, 07 Jun 2006 19:48:48 GMT

عکس هایی از دیجی مریم !

عکس هایی ازدیدار Ebru با ابی !

niloofaresabz — Mon, 05 Jun 2006 22:08:53 GMT

دیگر به خلوت لحظه‌هایم عاشقانه قدم نمی‌گذاری،
دیگر آمدنت در خیالم آنقدر گنگ است که نمی‌بینمت.
سنگینی نگاهت را مدتهاست که حس نکرده ام .
من مبهوت مانده ام که چگونه این همه زمان را صبوررانه گذرنده ای؟!
من نگاه ملتمسم را در این واژه ها پر کرده ام که شاید ....
دیگر زبانم از گفتن جملات هراسیده است.

و دستهایم بیش از هر زمان دیگر نام تو را قلم می زنند .

و در این سایه سار خیال با زیباترین رنگها چشمهایت را به تصویر می کشم

نگاهت را جادویی می کنم که شاید با دیدن تصویر چشمهایت جادو شوی .

تا به حال نوشته بودم ؟

به گمانم نه !

پس اینبار برایت می نویسم که :

دست نوشته هایت سر خوشی را به قلبم هدیه می کنند .
می‌خواهمت هنوز ؟؟؟

گاه چنان آشفته و گنگ می شوم که تردید در باورهایم ریشه می دواند

اما باز هم در آخرین لحظه تکرار می کنم که حتی اگر چشمانت بیگانه بنگرند.
می‌خوانمت هنوز ، حتی اگر دستانت مرا جستجو نکنند.
هیچ بارانی قادر نخواهد بود تو را از کوچه اندیشه‌هایم بشوید.

و اینها برای یک عمر سرخوش بودن و شیدایی کردند کافی است.

به گمانم در ورای این کلمات می خواستم بگویم که :

دلتنگت شده ام به همین سادگی

niloofaresabz — Sun, 04 Jun 2006 14:15:59 GMT

نام : زنده یاد حسین نوری. اهل : مازندران - قیمشهر. کبوتر باز بسیار خوبی بود که مسابقات زیادی داشت و در اکثر آنها پیروز بود. پدر بزرگ او نیز کبوتر باز بود . تعداد کبوترهیی که در مسابقه شرکت می داد 22 -110 عدد بود.
	نام : استاد رضا عشقیار اهل : تهران - شهر ری اویکی ازافتخارها و افراد با ارزش و صاحب نام در ورزش کبوتر پرانی در یران است که در ین رشته بری او احترام زیادی قیل هستند . جد او نیز کبوتر دار بوده است . یشان یک کتاب بنام کبوتر داری در یران نوشته است . در جوانی بیشتر مسابقه و بعد از آن مهمانی داده است .
	نام : زنده یاد عبدالعلی دانشور. اهل : قیمشهر مهاجر از روسیه. از کبوتربازان قدیمی که بری مسابقه کبوترها را از راه دور رها می کردند تا به خانه صاحبش باز گردند. تعداد کبوترهیی که در مسابقه شرکت می داد 5-10 عدد بود.
	نام : مصطفی احمدی. اهل : تهران . کبوتر بازبرجسته تهران که اولین مسابقه کبوتربازی را در تهران به تعداد 20 عدد انجام داد و اولین کسی بود که خانه توربند را در یران بنا نهاد.
	نام : زنده یاد جعفر ده پهلوان اهل : متولد کرمانشاه که چندین سال نیز در تهران بود . یکی از برجسته ترین کبوتر بازان کرمانشاه بود ، مسابقه هیی که انجام می داد از شهری به شهر دیگر و حدود 1000 عدد کبوتر همیشه در منزل داشت . حدود 65 سال قبل در کرمانشاه کبوتر پرانی می کرد و تعداد کبوتر هیی که درگروشرکت میداد زیاد بود. تعداد کبوترهیی که در مسابقه شرکت می داد 50-200 عدد بود.
	نام : علی نوروزی اهل : تهران - شهر ری او کبوتر باز ، گرو بند و داور خوبی است ویکی ازعشق بازهی بنام تهران است . در معرفی کبوتر داران و دادن اطلاعات به من کمک شیانی کرده است . تعداد کبوتر هیی که در مسابقه شرکت داده است 20-110 عدد بوده است .
	نام : عبدالله زواره (کوهی) اهل: تهران - شهر ری او یکی از کبوتر بازها و جوجه کشهی خوب و معروف است . گروهی بسیار زیاد ی در تهران انجام داده که تعداد آنها 22-400 عدد بوده است . در سال 1383 ، گرویش 300 عدد 6 ساعت صفر بود .
	نام : زنده یاد احمد شامی آذر ( لاسه ) اهل : استان آذربیجان غربی - مهاباد از کبوتر بازهی قدیمی آن منطقه که یادش درخاطره ها زنده است . نسل هیی که از تهران در حدودا 60الی 70 سال قبل به مهاباد برده بود هنوز پا برجاست . تعداد کبوترهیی که در مسابقه شرکت می داد 50-100 عدد بود.
	نام : امیر هوشنگ روشنی اهل : استان تهران - شهر ری در سنین نو جوانی و جوانی در چندین مرحله مسابقه و مهمانی انجام داد که تعدادشان 22 الی 35 بوده و اکنون جوجه کش خوبی است . در تهیه کتاب جمع آوری اطلاعات و معرفی کفتر داران خوب در تهران بزرگ به من کمک زیادی کرده است .

نام : یعقوب مشرقی
اهل : استان آذربیجان شرقی - سراب - روستی کادیجان
سنش 43 است و کبوتر پرانی در خانواده یشان از نسلی به نسل دیگر منتقل می شود . ین شخص با قد 60 سانتی متر و وزن 25 کیلو گرم از صبح تا غروب کنار عشقهی خود بوده است .
کوچکترین عشقباز یران با بزرگترین دل ار خطه سبلان ( البته تا به حال که من دیده ام )

	نام : ناصر عیسوی اهل : استان آذر بیجان غربی - مهاباد کبوتر باز خوبی که در مسابقات زیادی شرکت کرده است . از پدر کبوتر باز است . تعداد کبوتر هیی که شرکت داده است 22 الی 46 عدد بوده است . در استان آذربیجان غربی بری جمع آوری اطلاعات به من کمک بسیاری کرده است .
	نام : یوب مقدسیان اهل : استان اردبیل - اردبیل او استاد درست کردن خالهی کبوتران زینتی در اردبیل است . در جوانی چندین مسابقه مسافتی راه دور داشت . اکنون مسابقه نمی دهد و توضیح دهنده بسیار خوبی دردرست کردن انواع خال هی گوناگون است .
	نام : محمود زمانی اهل : تهران بزرگ - شهر ری یکی از پیشکسوتان باستانی کار میباشد . مسابقات او بصورت مهمانی و گرو بوده است . تعداد کبوترهیی که در مسابقه شرکت داده است از 13 - 75 عدد بوده است.
	نام : جهانگیر بهرامی اهل : تهران بزرگ یکی از کبوترداران عالی که نسل کبوترهی خوب را در حدود 60 سال حفظ کرده است . مسابقات او بصورت مهمانی است که هدف آن دید و باز دید بوده است . تعداد کبوترهیی که در مسابقه شرکت داده است همیشه 90 عدد بوده است.
	نام : ابوالفضل کلهر اهل : قم - حصار سرخ یکی از مسابقه دهنده هی نامی قم است . 50 گرو مختلف با شهرهی قم وکاشان و تهران داشته است . تعداد کبوترهیی که در مسابقه شرکت داده است 12- 505 بوده است .
	نام : بیژن دوست حسینی اهل : تهران بزرگ - شهر ری یکی از مسابقه دهنده هیی که 60 گرو با شهر هی مختلف از جمله تهران و کرج و کاشان و ورامین و شهریار داشته است . تعداد کبوترهیی که در مسابقه شرکت داده است 21-351 بوده است . یکی از نکات جالب در مورد او ین است که 11 گرو در یکسال داشته و همه را برده است .

با کفتر بازهای حرفه ای ایران آشنا شیم

niloofaresabz — Sun, 04 Jun 2006 13:38:50 GMT

خبرنگار «بازتاب» گزارش داد: ادامه بي‌توجهي مقامات كشور به اعمال و رفتار ديپلمات‌هاي خارجي مقيم ايران، منجر به تكرار تراژدي سوءاستفاده شماري از آنان از دختران ايراني شده است، چنان‌كه برخي ديپلمات‌هاي عرب، با تبديل يكي از ساختمان‌هاي در اختيار خود به حرمسرا، به حيثيت مردم كشورمان تعرض مي‌كنند.

فرار دخترها و امید مهر

محيط خانوادگی بعضی وقت ها به حدی سخت و غير قابل تحمل می شه که ترک خانه برای دخترا تنها راه نجات، به نظر می رسه. اما دنيای واقعی تو خيابونهای تهران بيشتر وقتها پر از خطرات و آدمای ناجوره که بجای کمک، ازشون سوء استفاده می کنن.

چرا دخترا از خونه فراری می شن؟

چند نمونه:

ريحان ۱۷ ساله

مشکلم اين بود که از کسانی تو زندگيم بد ديدم که انتظارش رو نداشتم. از کسی که هميشه فکر می کردی چون از پوست و گوشت تنش هستی به تو بد نميکنه. مثل شعر قميشی که توش ميگه به ما ياد دادن که به گذشته فکر نکنيم و سردی رو پيشه کنيم... از بچگی پدر مادرم همديگر رو کتک می زدن و من می ديدم و نمی فهميدم چرا. پدرم آدم منطقی بود و مادرم زنی بود که پاش به زندان باز شده بود و پشت شلاق خورده مادرم رو به چشم ديدم.

تا اينکه از هم جدا شدن و بعد از چند سال مادرم پيدا شد و سعی کرد منو به طرف خودش بکشونه و کاری کنه که من پيشش برم. بعد از کلی اذيت و آزار پيش مادرم ، اون ديگه منو نخواست و پدرم هم گفت ديگه حا ضر نيست منو نگهداره چون مادرم زندگيشو نابود کرده.

مادرم بعد از سه ماه منو رها کرد. از اين موضوع شايد پخته شده باشم ولی دختر عصبی شدم و گاهاً از چيزهايی که نمی خوام برام اتفاق بيافتن خيلی عصبی ميشم. ولی از وقتی به بنياد اميد مهر اومدم خيلی تغيير کردم و به رشته کامپيوتر که مورد علاقه پدرم بود روی آوردم. از لحاظ عاطفی به هيچ کس نمی تونم دل ببندم. وقتی مادرم، کسی که ۹ ماه منو توی شکم حمل کرده و منو بزرگ کرده خيلی راحت به من پشت پا می زنه، چطور يک غريبه اين کارو با من نکنه. عشق و عاشقی خلاصه برای من نخواهد بود.

يک دختر افغان

من از خونه فرار نکردم ولی از مشکلاتم که فرار کردم. مشکلاتم اين بود که افغان بودم و پدر مادرم زور می کردن که بايد ازدواج کنم. در بين افغانها رسمه که دختر تا سن بيست سالگی بايد ازدواج کنه. مهم نيست با کی و چه شخصيتی. فقط يک نفر باشه که اسمشو بذارن شوهر. خواه پيرمرد خواه جوان. احساس می کنی چون دختری اضافی هستی.

نه می تونی کار کنی نه پولی دربياری. فاميل ميگن شوهر نکرده پس حتماً عيبی داشته، يا با هزارتا پسر دوست بوده ديگه نمی خواد ازدواج کنه... و منم تنها راهی که پيدا کردم اين بود که پول دربيارم و با پولم جواب همه اين حرفها رو بزنم . فکر فرار در ذهنم نبود و خدا رو شکر در اين مرکز مشاوره در شش ماه اخير، تغييرات زيادی کردم و هدفهام رو بهتر شناختم.

نازيلا دختر ۱۸ ساله.

شرايط زندگی طوری شد که وارد بنياد مهر شدم، به نوعی شانس در زندگی به من رو آورد. قبل از اينکه به اينجا بيام شرايط خيلی بدی داشتم و اگر تفکراتم را عملی می کردم الان شرايط وحشتناکی داشتم. سالها شاهد دعوای پدر و مادرم بودم. هميشه دلم می خواست محيط گرم خانوادگی داشته باشم ولی از محبت مادری هميشه دور بودم. مادرم هميشه روبروی من بود و وقتی بيشتر از هميشه اون رو خواستم نداشتمش. برای همين اتفاقات خانوادگی پام به زندان باز شد و يک دوره زندان هم داشتم. می خواستم روپای خودم زندگی کنم. يک روز صبح که از خونه بيرون اومدم تا شب خونه نرفتم و شب ديگه نمی خواستم بيرون از خونه باشم.

برای همين با پليس تماس گرفتم و اونها گفتن که هيچ کمکی به من نمی تونن بکنن. به من گفتن که به مسجد برم و خب منم نمی خواستم تو مسجد بمونم. منم که خيلی عصبانی بودم از اينکه چطور از سرنوشت يک دختر می گذرن، با يک مغازه دار درگير شدم که با دخالت ماموران شب رو در بازداشتگاه گذراندم. سيزده روز هم به کانون تربيتی فرستادن منو. می خواستم وارد موج کار بشم ولی افکار تيره ای در سرم بود و بدونين در سر يک دختر می تونه خيلی افکار بدی بايد باشه که به تن خودش هم بها نده.

اميد مهر به من کمک کرد که اينطوری نباشم. چيزی را در من بيدار کرد که روی پای خودم بمونم. الان اونقدر قوی هستم که حس می کنم هيچ نيرويی نمی تونه جلوی منو بگيره. و من می تونم اونی باشم که می خوام ، چيزی که سالهاست ديگران از من گرفتن. ديگه نمی ترسم که حرف بزنم و خجالت نمی کشم که اظهار نظر کنم. از نظر عاطفی هم در زندگی تاثير زيادی داشته و گذشته ترس داشتم که اگر راز زندگی ام برملا بشه خيلی بد ميشه ولی الان ديگه اون ترس باهام نيست.

خوشبختانه در سالهای گذشته مراکز زيادی برای حمايت از دختران خيابانی تاسيس شده. در تهران به تنهائی چندين بنياد مشغول فعاليت هستن. بنياد اميد مهر، يکی از بنيادهای خيريه خصوصيه که با کارآموزی، از دخترها حمايت می کنه.

بنياد اميد مهر ۴ ساله که آغاز به کار کرده و تا بحال بيشتر از ۶۰ دختر رو حمايت کرده که از اين گروه تابحال ۱۴ نفر کاملا جذب بازار کار شدن.

اين بنياد توسط بودجه شخصی اداره ميشه، دخترهای فراری بين سنين ۱۶ تا ۲۵ سال رو که از خانواده هاشون جدا ميشن رو تحت پوشش می گيره و با کارآموزی در سطح حرفه ای اونها رو به شغل و حرفه جديد راهی می کنه. تا شش ماه هم بعد از اتمام دوره اونها رو همچنان تحت نظر می گيره. اين بنياد توسط دکتر مرجانه حالتی (روانشناس) و با بودجه ايشون اداره ميشه. دخترا در اين بنياد برای اينکه بتونن زندگی مستقل و موفقی رو شکل بدن آماده ميشن. دخترها به مدت يک سال و سه ماه در اين بنياد تحت نظر قرار می گيرن و رشته مورد علاقه خودشون ( کامپيوتر، خياطی ، آرايشگری، حسابداری و....) رو تا حد تخصصی و حرفه ای دنبال می کنن.

با خانم عشرت قلی پور مدير اجرائی بنياد اميد مهر صحبت کردم، از ايشون پرسيدم در خانواده ايرانی چه چيزی باعث فرار دختر ميشه؟

در خانواده ايرانی زمانی که فرزند خانواده دختر يا پسر نيازی در خودش حس می کنه و اون نياز و خواسته رو به خانواده نمی تونه بگه، يا ميگه و جوابی نمی شنوه. اينجا عدم گفتگو بين پدر و مادر و فرزند پيش مياد و فاصله ايجاد ميشه . نمونه دختری که به تازگی از خانه فرار کرده بود. وقتی دليل فرار رو پرسيديم به ما گفت که پدر و مادر بين او و بقيه بچه ها فرق می ذارن و به او توجه نمی کنن. اينجا می بينيم که مسائلی به اين ظرافت باعث فرار ميشه که اصلاً کسی انتظارش رو هم نداره.

وقتی دختری در خيابان با پسری آشنا بشه و رابطه برقرار کنه از خانواده طرد ميشه و در جامعه ممکنه به زندان بره. اين عدم آگاهی باعث شده که دختر نتونه با پدرش گفتگو کنه و حرف زدن دختر با پدر به يک تابو تبديل شده.

خانواده های ايرانی هنوز سنتی هستن، آيا اين سنتی بودن تونسته خانواده رو از فساد حفظ کنه، يا باعث شده که نيازهای جوانان حل نشده بمونه...

اين مسئله هيچ کمکی نکرده، در خانواده های ايرانی که گاهاً مادر قادر به بيان نيازهای خودش نيست، چطور انتظار داريم فرزندان بتونن به خواسته هاشون برسن. مطالبات دختر در خانواده همه سرکوب ميشه، خود مادر سرکوب سالهای جوانی رو همراه داره. بعد از فرار مسلماً از روز اول اين دخترا آسيب می بينن. در باندها و دست چه آدمهايی می افتن. ولی ما اينها رو در خانواده مطرح نمی کنيم و می گيم که همه چيز خوبه و هيچ خطری بيرون نيست.

برای دختران شکارچی هايی هستن که در خيابان آماده شکار دختران هستند. برای نمونه دختری از شهرستان برای معالجه به تهران آمده بود و از روی سادگی و نادانی به کسی در خيابان اعتماد می کنه و به خيال خودش که اون طرف از سر لطف و مهربانی داره کمکش ميکنه سوار ماشينش شده بود، و متاسفانه اتفاق ناگوار براش رخ داد. وقتی مراجعه کرد به ما گفت که اگر به شهرش برگرده اون رو خواهند کشت!. اگر ايشون در خانواده مورد حمايت واقع می شد چنين اتفاقی نمی افتاد.

دختران در خانواده بيشتر مورد خطر هستن چون برای اونها همه چی تعريف شده است، و اگر دختر از اون حد تعيين شده جلوتر بره توسط خانواده ترد ميشه. شکاف بين پدر و مادر سنتی و فرزند ها هر روز بيشتر شده، دلايل زيادی از جمله دسترسی دختران به اينترنت، که منظورم دسترسی به اطلاعات سطح و نوع زندگی ديگر دختران در کشورهای مختلف، حتی کشورهای همجوار راحت شده. می بينه که اونها چه امکاناتی دارن و خودش محرومه از چنين امکاناتی و بيان خواسته می کنه در خانه و کسی پاسخ نمی ده پس به بيرون از خانه مياد تا به مطالباتش برسه. انقدر خانواده بسته است که نمی تونه تفکرات مغزی خودش رو بيان کنه.

توصيه شما به کسی که از خانه فرار ميکنه چيه؟

توصيه من اينه که به هيچ عنوان فرار نکنن. اما اگر محبور به اينکار شدن خودشون رو به بنياد ها و سازمانها مربوطه معرفی کنن. ما در بنيادهای مختلف مثل بهزيستی عواملی و افرادی داريم که اگر دختر فراری به اونجا مراجعه کنه با ما تماس می گيرن و به ما اطلاع ميدن. اما بدونين دختری که در خيابان قرار بگيره افق روشنی در انظارش نيست. نگاه به دختر فراری نگاه کالايی شده، بدون اينکه بدونن چه سختی هايی رو اينها تحمل کردن.

بر پايه اطلاعات رسيده به خبرنگار «بازتاب»، خانه سفير يكي از كشورهاي عربي حوزه خليج فارس در منطقه شهرك غرب تهران كه قانونا بايد محل رفت‌وآمد مقامات سياسي و ايجاد روابط ديپلماتيك باشد، به تفرجگاه برخي از كاركنان اين سفارت مذكور و هتك حرمت آنان نسبت به نواميس مردم كشورمان تبديل شده است.

در اين مكان كه دايما شاهد رفت‌وآمد ماشين‌هاي پلاك سياسي سفارت مذكور و مهمانان آن است، هر چند شب يك بار، در كمال امنيت، پارتي‌هاي شبانه با حضور دختران و زنان ايراني برگزار مي‌شود.

آخرين شنيده‌هاي خبرنگار «بازتاب»، حاكي از آن است كه همسايگان اين ساختمان به تنگ آمده‌اند، اما هنوز از برخورد با اين اقدام ديپلمات‌هاي مذكور اطلاعي در دست نيست.

نظرات کاربران :

واي بر ما اگر اين خبر واقعي باشه!
شهدا نرفتن كه اوضاع مملكت اين جوري بشه!